บริษัท ทีเอ็มที สตีล จำกัด (มหาชน)SET: TMT🇬🇧 EN
นี่คือบริษัทของคุณใช่หรือไม่?อ้างสิทธิ์โปรไฟล์ · Claim this profile →

การบริหารความเสี่ยง · 2025

นโยบายและแผนการบริหารความเสี่ยง

บทนำหลัก

บริษัท ทีเอ็มที สตีล จำกัด (มหาชน) ตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารความเสี่ยง โดยเชื่อมั่นว่าการบริหารความเสี่ยงเป็นกระบวนการหนึ่งที่จะช่วยให้บริษัท สามารถพัฒนากลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจให้บรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมายที่ตั้งไว้ ระบบการบริหารจัดการ และควบคุมความเสี่ยงที่ดีจะช่วยลดอุปสรรคหรือสิ่งที่ไม่คาดหวังที่อาจจะเกิดขึ้น ป้องกันความเสียหายต่อทรัพยากรขององค์กร ช่วยเพิ่มระดับ ความสามารถในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจอย่างมีประสิทธิภาพ เสริมสร้างความเชื่อมั่นและสร้างคุณค่า

ให้แก่ผู้มีส่วนได้เสียทุกกลุ่ม รวมทั้งสร้างโอกาสทางธุรกิจให้สามารถขับเคลื่อนองค์กรเติบโตต่อไปได้อย่างยั่งยืน

รายละเอียดนโยบายและแผน

คณะกรรมการบริษัทได้กำหนด นโยบายการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กร ดังต่อไปนี้

1. กำหนดให้มีกระบวนการบริหารความเสี่ยงองค์กรที่เป็นไปตามมาตรฐานที่ดีตามแนวปฏิบัติสากล เพื่อให้เกิดการบริหารจัดการ

ความเสี่ยงที่อาจส่งผลกระทบกับการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีประสิทธิภาพ เกิดการพัฒนาและมีการปฏิบัติงานด้านการบริหาร

ความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กรในทิศทางเดียวกัน

2. กำหนดให้การบริหารความเสี่ยงเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่สำคัญในการพัฒนากลยุทธ์ของบริษัท โดยถือเป็นหน้าที่ของทุกหน่วยงานใน

การดำเนินงานตามกิจกรรมการควบคุมความเสี่ยงที่เพียงพอ เหมาะสม และบริหารจัดการให้ความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ยอมรับได้

เพื่อให้การดำเนินงานบรรลุตามเป้าหมายที่กำหนด รักษาผลประโยชน์ของผู้มีส่วนได้เสียทุกกลุ่ม และแสวงหาโอกาสในการสร้าง

คุณค่าเพิ่มให้กับสินค้าและบริการ

3. มุ่งเน้นให้มีการปลูกฝังจิตสำนึกด้านความเสี่ยงแก่พนักงานทุกระดับ และส่งเสริมให้เกิดวัฒนธรรมในการบริหารความเสี่ยง เพื่อให้

สามารถจัดการความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิผลในทิศทางเดียวกันทั้งองค์กร พัฒนาคุณค่าร่วมกันให้บรรลุตามเป้าหมาย

ที่องค์กรกำหนด

4. ผู้บริหาร และพนักงานทุกคนมีหน้าที่ปฏิบัติตามนโยบายการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กรนี้ และกำหนดให้มีการ

รายงานผลการบริหารความเสี่ยง ทบทวนปรับปรุงเพื่อพัฒนาประสิทธิผลของการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กรให้

คณะกรรมการบริษัท รับทราบผ่านคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กรอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง


โครงสร้างการบริหารความเสี่ยง

บริษัทได้กำหนดโครงสร้างการบริหารความเสี่ยงองค์กรที่ชัดเจน เพื่อให้การกำกับดูแล การบริหารจัดการ และการติดตามความเสี่ยง

เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ครอบคลุม และสอดคล้องกับกรอบการกำกับดูแลกิจการที่ดี โดยกำหนดบทบาท หน้าที่ และความรับผิดชอบของ

คณะกรรมการ ผู้บริหาร และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างเป็นระบบ เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องทั่วทั้งองค์กร ดังนี้

1. คณะกรรมการบริษัททำหน้าที่กำกับดูแลสูงสุดด้านการบริหารความเสี่ยง โดยพิจารณาและอนุมัตินโยบาย แนวทาง และกรอบการ

บริหารความเสี่ยงองค์กร รวมถึงติดตามให้มั่นใจว่าบริษัทมีระบบการบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสม เพียงพอ และสอดคล้องกับกลยุทธ์

และสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ

2. คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กร ทำหน้าที่กำหนด เสนอ และทบทวนนโยบายและกรอบการบริหาร

ความเสี่ยงองค์กร เพื่อเสนอคณะกรรมการบริษัทพิจารณาอนุมัติ รวมถึงกำกับดูแล ติดตาม และประเมินผลการบริหารความเสี่ยง

ในภาพรวม และสนับสนุนการบูรณาการการบริหารความเสี่ยงเข้ากับการกำหนดกลยุทธ์และการดำเนินงานขององค์กร

3. ประธานเจ้าหน้าที่บริหารทำหน้าที่กำหนดแนวทางและกรอบการบริหารความเสี่ยงองค์กรให้สอดคล้องกับนโยบายและกลยุทธ์ของ

บริษัท รวมถึงกำกับดูแลและติดตามประสิทธิภาพของระบบการบริหารความเสี่ยง พร้อมทั้งพิจารณาและให้ความเห็นต่อผลการ

ประเมินความเสี่ยง และแผนจัดการความเสี่ยง

4. คณะอนุกรรมการด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนทำหน้าที่กำหนดและทบทวนแนวทางการบริหารความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนา

อย่างยั่งยืน รวมถึงมีส่วนร่วมในการประเมินและทบทวนความเสี่ยงองค์กร โดยเฉพาะความเสี่ยงด้านสังคม สิ่งแวดล้อม และ

บรรษัทภิบาล ในปี 2568 บริษัทได้แต่งตั้ง นายคมสัน ธรสารสมบัติ กรรมการผู้อำนวยการสายงานปฏิบัติการ เป็นประธาน

คณะอนุกรรมการด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนให้เป็นผู้รับผิดชอบสูงสุดในระดับปฏิบัติการ ต่อการบริหารจัดการความเสี่ยง

ตามนโยบายที่กำหนด และเพิ่มบทบาทหน้าที่ และรายละเอียดความรับผิดชอบของคณะอนุกรรมการบรรษัทภิบาลและ

ความยั่งยืน ในผังโครงสร้างและบทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบในการบริหารความเสี่ยง

5. คณะทำงานบริหารความเสี่ยง (Risk Management Team) ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกลางที่มีความเป็นอิสระจากสายงานธุรกิจ

รับผิดชอบในการรวบรวมข้อมูลความเสี่ยง มาตรการควบคุม และผลการประเมินความเสี่ยงจากหน่วยงานต่าง ๆ ติดตามความคืบหน้า

การดำเนินงานตามแผนจัดการความเสี่ยง เฝ้าระวังความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญ และรายงานผลการบริหารความเสี่ยงต่อคณะอนุกรรมการ

ด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืน และคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กร

6. เจ้าของความเสี่ยง (Risk Owner) รับผิดชอบในการระบุ ประเมิน และบริหารจัดการความเสี่ยงภายใต้ขอบเขตความรับผิดชอบ

ของตน รวมถึงรายงานความคืบหน้าและผลการดำเนินงานต่อคณะทำงานบริหารความเสี่ยง

7. ผู้ประสานงานด้านการบริหารความเสี่ยง (Risk Champion) ทำหน้าที่ประสานงานและติดตามการดำเนินงานด้านการบริหาร

ความเสี่ยงในแต่ละหน่วยงาน รวบรวมและจัดส่งข้อมูลความเสี่ยงให้คณะทำงานบริหารความเสี่ยง และสนับสนุนกิจกรรมสร้าง

ความตระหนักด้านความเสี่ยง

แผนการบริหารความเสี่ยง

บริษัทกำหนดแผนการบริหารความเสี่ยงองค์กรให้สอดคล้องกับนโยบายการบริหารความเสี่ยงและการพัฒนากลยุทธ์องค์กร เพื่อให้

การระบุ ประเมิน จัดการ และติดตามความเสี่ยงเป็นไปอย่างเป็นระบบ ครอบคลุม และต่อเนื่องทั่วทั้งองค์กร โดยอ้างอิงแนวทางการบริหาร

ความเสี่ยงองค์กรตามมาตรฐานสากลของ Committee of Sponsoring Organizations of the Tread way Commission (COSO)

(2017 Enterprise Risk Management – Integrated Framework) และกรอบการบริหารความเสี่ยงองค์กรของ EY (EY Enterprise

Risk Management Framework) นำมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับการดำเนินงานของบริษัท

1. การกำหนดกรอบและการเตรียมความพร้อม

พิจารณาวิสัยทัศน์ พันธกิจ เป้าหมาย กลยุทธ์ และปัจจัยแวดล้อมทั้งภายในและภายนอกองค์กร ควบคู่กับการกำหนดเกณฑ์การประเมินความเสี่ยง (Risk Parameter) และตารางระดับความเสี่ยง (Risk Matrix) เป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วทั้งองค์กร โดยมีการทบทวนอย่างน้อย

ปีละ 1 ครั้ง

2. ระดับความเสี่ยงที่องค์กรยอมรับได้

กำหนดให้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk Appetite) อยู่ในระดับ ต่ำถึงปานกลาง สำหรับการดำเนินธุรกิจตามปกติ ในกรณีที่

ความเสี่ยงอยู่ในระดับสูงหรือสูงมาก จะต้องกำหนดมาตรการและแผนจัดการเพิ่มเติมเพื่อปรับลดความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่องค์กรยอมรับได้

3. การระบุและประเมินความเสี่ยง

ระบุและประเมินความเสี่ยงในทุกมิติ ครอบคลุมความเสี่ยงทั้ง 6 ด้าน ได้แก่ ด้านกลยุทธ์ ด้านการปฏิบัติงาน ด้านการเงิน ด้านการปฏิบัติตามกฎหมาย ด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล และด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ โดยพิจารณาระดับ

ผลกระทบ (ผลกระทบที่เป็นตัวเงิน และไม่ใช่ตัวเงิน) โอกาสเกิด และความเสี่ยงคงเหลือ พร้อมกำหนดตารางระดับความเสี่ยง (Risk Matrix)

ซึ่งแสดงถึงระดับความรุนแรงของความเสี่ยง เพื่อจัดลำดับความสำคัญและกำหนดแนวทางจัดการที่เหมาะสม โดยกำหนดให้มีการประเมิน ความเสี่ยง 2 ครั้ง/ปี

4. การจัดการความเสี่ยง

บริหารจัดการความเสี่ยงโดยใช้แนวทางยุติ ลด ยอมรับ หรือส่งต่อความเสี่ยง โดยคำนึงถึงความเหมาะสม ความคุ้มค่า และการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ

5. การติดตามผล

ให้ความสำคัญกับการติดตามความเสี่ยงอย่างต่อเนื่องผ่านตัวชี้วัดความเสี่ยงที่สำคัญ (Key Risk Indicators: KRI) และการรายงานผลต่อคณะกรรมการที่เกี่ยวข้องอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงปรับปรุงและพัฒนาเครื่องมือต่าง ๆ ในการควบคุม ติดตามความเสี่ยง อย่างสม่ำเสมอ เช่น Risk Dashboard และ Risk Heat Map เป็นต้น เพื่อให้สามารถเตรียมมาตรการจัดการความเสี่ยงในเชิงรุกได้อย่างเหมาะสม ทันเวลา

6. การพัฒนาวัฒนธรรมความเสี่ยง

ส่งเสริมการสร้างวัฒนธรรมด้านความเสี่ยงในองค์กร ผ่านการสื่อสาร การอบรม และการประเมินผลการปฏิบัติงานตามบทบาทหน้าที่

ความรับผิดชอบที่ได้รับ

  • กำหนดแนวทางและบูรณาการด้านความเสี่ยงระหว่างหน่วยงาน กำหนดแนวทางการพัฒนาทักษะความรู้ความสามารถ และศักยภาพ

    ด้านการบริหารจัดการความเสี่ยงองค์กรให้กับบุคลากรที่เกี่ยวข้อง

  • ปลูกฝังจิตสำนึกด้านความเสี่ยงแก่พนักงานทุกระดับ และส่งเสริมให้เกิดวัฒนธรรมในการบริหารความเสี่ยง เพื่อให้สามารถจัดการ

    ความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิผลในทิศทางเดียวกันทั้งองค์กร พัฒนาคุณค่าร่วมกันให้บรรลุตามเป้าหมายที่องค์กรกำหนด

  • ยกระดับการสื่อสารความเสี่ยงภายในและภายนอกบริษัท รวมถึงแบ่งปันความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารความเสี่ยงระหว่างหน่วยงาน

    จัดให้มีการสื่อสารกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงจัดหาหลักสูตรที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ความรู้กรรมการ ผู้บริหาร ส่งเสริมและให้ความรู้กับพนักงานเพื่อตระหนักถึงความเสี่ยงในทุกมิติดังนี้

1. สื่อสารนโยบายและคู่มือการบริหารความเสี่ยงองค์กร ผ่านช่องทางการสื่อสารภายในของบริษัททุกช่องทาง

2. อบรมให้ความรู้เจ้าของความเสี่ยง (Risk Owner) ผู้ประสานงานด้านการบริหารความเสี่ยง (Risk Champion) และพนักงาน

ที่เกี่ยวข้อง ควบคู่กับการประเมินความเสี่ยงขององค์กร 2 ครั้ง/ปี

3. กำหนดให้มีการทบทวนและประเมินความเสี่ยงด้านการปฏิบัติงานของทุกแผนกเป็นประจำทุกปี ตามแนวทางของระบบ

การจัดการแบบบูรณาการ ด้านคุณภาพ อาชีวอนามัย ความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อม (Integrated Management System)

แผนบริหารความต่อเนื่องของธุรกิจ (Business Continuity Plan: BCP)

บริษัทได้จัดทำแผนบริหารความต่อเนื่องของธุรกิจ (Business Continuity Plan: BCP) เพื่อรองรับเหตุการณ์ที่อาจก่อให้เกิดภาวะวิกฤตหรือการหยุดชะงักของการดำเนินธุรกิจจากปัจจัยภายในและภายนอกองค์กร อาทิ อัคคีภัย อุทกภัย แผ่นดินไหว วาตภัย เหตุการณ์ชุมนุมประท้วงหรือความไม่สงบ โรคระบาด ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม รวมถึงเหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ ห่วงโซ่อุปทาน

การขนส่ง พนักงาน ลูกค้า และผู้มีส่วนได้เสียที่เกี่ยวข้อง

แผนดังกล่าวครอบคลุมการระบุ และจัดลำดับความสำคัญของกิจกรรมทางธุรกิจที่มีความสำคัญ (Critical Business Functions)

การเตรียมความพร้อมด้านทรัพยากร บุคลากร สถานที่ปฏิบัติงานสำรอง ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ และข้อมูลสำคัญ รวมถึงการกำหนดแนวทางการตอบสนองต่อเหตุการณ์ (Emergency Response) การบริหารจัดการเหตุการณ์ในภาวะวิกฤต (Incident Management) และแผนการกอบกู้และฟื้นฟูธุรกิจ (Business Recovery and Resumption) เพื่อให้การดำเนินงานสามารถกลับเข้าสู่ภาวะปกติได้อย่างต่อเนื่องและทันท่วงที

ทั้งนี้ บริษัทได้กำหนดโครงสร้างการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจอย่างชัดเจน โดยมีคณะกรรมการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ และคณะทำงานที่ประกอบด้วยผู้บริหารและผู้แทนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทำหน้าที่กำกับ ดูแล สั่งการ ประสานงาน และรายงานผล

การดำเนินงานตามแผน BCP รวมถึงการสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่เกี่ยวข้องอย่างเหมาะสม

บริษัทมีการทบทวนแผนบริหารความต่อเนื่องของธุรกิจอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง เพื่อให้มั่นใจว่าแผนมีความพร้อมใช้งาน สอดคล้องกับ

สภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่เปลี่ยนแปลงไป และสามารถช่วยบรรเทาผลกระทบจากการหยุดชะงักของการดำเนินธุรกิจให้อยู่ในระดับที่

องค์กรยอมรับได้

ลิงก์เอกสารนโยบาย

https://tmtsteel.co.th/wp-content/uploads/2026/02/Risk-Management-Policy_TH.pdf

เลขหน้าในรายงาน

1

ปัจจัยความเสี่ยง — ภาพรวม

ปัจจัยความเสี่ยง — บทนำ

ปี 2568 บริษัทได้มีการประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญ ที่อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ สถานะการเงิน และผลประกอบการของบริษัท และพัฒนาแนวทางการทำงานเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพภายใต้ความเสี่ยงที่ควบคุมได้อย่างเหมาะสม โดยมีการกำหนด เกณฑ์การประเมินความเสี่ยง (Risk Parameter) ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk Appetite) มีการวิเคราะห์และประเมินความเสี่ยงต่าง ๆ กำหนดดัชนีชี้วัดความเสี่ยงที่สำคัญ (Key Risk Indicator: KRI) รวมถึงการพัฒนาเครื่องมือต่าง ๆ ในการควบคุม ติดตามความเสี่ยง บริหารจัดการ

ความเสี่ยงอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ เช่น Risk Dashboard, Risk Heat Map เป็นต้น เพื่อให้สามารถเตรียมมาตรการจัดการ

ความเสี่ยงในเชิงรุก ได้อย่างเหมาะสม ทันเวลา

ความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท

บทนำ

โดยบริษัทได้กำหนด และแบ่งประเภทความเสี่ยงองค์กรเป็น 6 ด้าน เพื่อให้สามารถบริหารจัดการความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

1. ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ (Strategic Risk)

2. ความเสี่ยงด้านการเงิน (Financial Risk)

3. ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบ (Compliance Risk)

4. ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติงาน (Operational Risk)

5. ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG Risk)

6. ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ (Emerging Risk)

ทะเบียนความเสี่ยง

ชื่อความเสี่ยงลักษณะความเสี่ยงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นมาตรการบริหารความเสี่ยงปัจจัยความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง
ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ

อุตสาหกรรมเหล็กในประเทศไทยต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่มีความซับซ้อน และท้าทายมากขึ้นจากปัจจัยทั้งภายในและภายนอกประเทศ ได้แก่

  • ปัญหาภูมิรัฐศาสตร์ที่ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโลก

  • แรงกดดันจากภาวะเงินเฟ้อและอัตราดอกเบี้ยในระดับสูง

  • การแข่งขันที่รุนแรงในอุตสาหกรรมเหล็ก ทั้งในตลาดโลก และตลาดภายในประเทศ

  • ความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

  • การเปลี่ยนแปลงนโยบายภาครัฐด้านมาตรฐานสินค้า ความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะประเทศไทยประกาศยกระดับ

    เป้าหมายสู่การปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ (Net Zero) ให้เร็วขึ้น 15 ปี เป็นภายในปี ค.ศ. 2050 (พ.ศ. 2593) ภายใต้

    แผน NDC 3.0 ที่นำเสนอในประชุม COP30 โดยมุ่งลดก๊าซเรือนกระจกร้อยละ 47 ภายในปี 2035 (พ.ศ. 2578) ซึ่งบังคับให้ภาค

    อุตสาหกรรมต้องปรับตัวรับกฎระเบียบสิ่งแวดล้อมที่เข้มงวดขึ้น

  • นอกจากนี้ อุตสาหกรรมเหล็กยังเผชิญกับการแข่งขันจากผู้ผลิตและผู้ค้าเหล็กจากต่างประเทศ สินค้าทดแทนที่มีต้นทุนต่ำกว่า

    รวมถึงเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ ๆ ที่เร่งให้ธุรกิจต้องปรับตัวอย่างต่อเนื่อง

การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจในด้านต่าง ๆ ดังกล่าว อาจส่งผลกระทบต่อความสามารถในการแข่งขัน ต้นทุนการผลิต

ความสามารถในการกำหนดราคาขาย ความต่อเนื่องของการดำเนินธุรกิจ และความสามารถในการปฏิบัติตามกฎหมาย และกฎระเบียบ

ที่เปลี่ยนแปลงไป หากบริษัทไม่สามารถปรับตัวได้อย่างเหมาะสม อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงจากการหยุดชะงักของการดำเนินธุรกิจ

(Business Disruption) ที่จะกระทบต่อการเติบโต และความยั่งยืนในระยะยาว

บริษัทให้ความสำคัญกับการติดตาม ประเมิน และพัฒนาแนวทางรองรับการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจอย่างต่อเนื่อง

โดยกำหนดหลักเกณฑ์ในการพิจารณาและติดตามความเสี่ยงในประเด็นสำคัญ ดังนี้

1. ความสามารถในการปรับเปลี่ยนรูปแบบธุรกิจเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้า

บริษัทติดตามและประเมินความเสี่ยงจาก

  • การกำหนดกลยุทธ์และแผนการดำเนินงานเพื่อการเติบโตอย่างยั่งยืน

  • การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการใช้สินค้าและความต้องการของลูกค้ากลุ่มเป้าหมาย

  • การเปลี่ยนแปลงของอุตสาหกรรมเหล็กและสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ

2. ความสามารถในการรองรับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายภาครัฐ

ครอบคลุมด้านมาตรฐานสินค้า ความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อม การจัดหาและจัดจำหน่าย ตลอดจนด้านการเงินและภาษี

โดยบริษัทประเมินและติดตามความเสี่ยงจาก

  • การพึ่งพาโรงงานผู้ผลิตวัตถุดิบจำนวนน้อยราย

  • ความปลอดภัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ

  • การปฏิบัติตามกฎหมาย กฎระเบียบ และมาตรฐานการดำเนินงาน

  • ผลกระทบจากมาตรการตอบโต้ทางการค้า เช่น มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (AD: Anti-Dumping) และมาตรการป้องกัน

    การหลบเลี่ยงอากรตอบโต้การทุ่มตลาด (AC: Anti-Circumvention)

  • ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Climate Change)

3. ความสามารถในการแข่งขันกับคู่แข่งและสินค้าทดแทน

บริษัทพิจารณาความเสี่ยงด้าน

  • ต้นทุนเชิงเปรียบเทียบ

  • คุณค่าของสินค้าและบริการ

  • ความสมดุลในการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทาน

  • การเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมเหล็กและสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ

  • ควบคู่กับการกำหนดกลยุทธ์และแผนการดำเนินงานเพื่อรักษาความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืน

4. ความสามารถในการใช้นวัตกรรมเพื่อขับเคลื่อนธุรกิจ

บริษัทติดตามความเสี่ยงและพัฒนาศักยภาพด้านนวัตกรรมผ่าน

  • การปรับปรุงกระบวนการทำงานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผล

  • การปรับเปลี่ยนเครื่องมือ เครื่องจักร และอุปกรณ์ เพื่อเสริมขีดความสามารถในการแข่งขัน

  • การปลูกฝังแนวคิด (Mindset) และพัฒนาศักยภาพบุคลากรด้านนวัตกรรม

  • การบริหารความเสี่ยงจากการขาดแคลนบุคลากรในตำแหน่งสำคัญ รวมถึงความสามารถในการสรรหาและรักษาบุคลากรที่มีศักยภาพ

728 · Description: ความผันผวนในอุตสาหกรรมที่ดำเนินธุรกิจอยู่ · Info category: STRATEGIC_RISK · 740 · Description: การขาดแคลนหรือความผันผวนของราคาวัตถุดิบหรือปัจจัยการผลิต · Info category: OPERATIONAL_RISK · 730 · Description: นโยบายของรัฐ · Info category: STRATEGIC_RISK · 764 · Description: ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน / อัตราดอกเบี้ย / อัตราเงินเฟ้อ · Info category: FINANCIAL_RISK · 1714 · Description: การแข่งขัน / การเพิ่มขึ้นของคู่แข่ง / การเข้ามาดำเนินธุรกิจได้โดยง่ายของผู้ค้ารายใหม่ · Info category: STRATEGIC_RISK · 1715 · Description: ความไม่แน่นอนของภาวะเศรษฐกิจ · Info category: STRATEGIC_RISK
ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC)

บริษัทมีรายได้จากการจำหน่ายและแปรรูปผลิตภัณฑ์จากเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC) คิดเป็นร้อยละ 80.74 ของรายได้จากการขายทั้งหมดในปี 2568 (ลดลงเล็กน้อยจากร้อยละ 81.48 ในปี 2567) สะท้อนถึงการพึ่งพาวัตถุดิบดังกล่าวในสัดส่วนที่สูง ในด้านการจัดซื้อ บริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากผู้ผลิตภายในประเทศคิดเป็นร้อยละ 88.79 ของยอดซื้อทั้งหมดในปี 2568 (ร้อยละ 83.38 ในปี 2567) ดังนั้น ความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศ ซึ่งแปรผันตามราคาตลาดโลก จึงมีผลโดยตรงต่อต้นทุนการผลิต ราคาสินค้า และการบริหารจัดการสินค้าคงคลังของบริษัท

ความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนอาจส่งผลกระทบต่อโครงสร้างต้นทุน ความสามารถในการกำหนดราคาขาย และอัตรากำไรขั้นต้นของบริษัท โดยในปี 2568 ปัจจัยภายนอกที่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ การทุ่มตลาดของสินค้าส่วนเกินจากประเทศจีน กำลังซื้อ

ที่อ่อนแอ และการแข่งขันที่สูงในภาวะตลาดหดตัว ส่งผลให้ราคาขายในตลาดปรับลดลงเร็วกว่าราคาวัตถุดิบ

บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบอย่างเป็นระบบ โดยมีมาตรการสำคัญดังนี้

1. กำหนดราคาขายโดยมุ่งเน้นการรักษาระดับส่วนต่างกำไร (Margin-based Pricing)

2. ติดตามและประเมินแนวโน้มราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด เพื่อนำมาประกอบการวางแผนด้านการจัดซื้อ

3. บริหารจัดการปริมาณสินค้าคงคลังให้เหมาะสมกับภาวะตลาด โดยคำนึงถึงทั้งต้นทุนและความเพียงพอต่อความต้องการของลูกค้า

4. ปรับแผนการจัดซื้อและการถือครองวัตถุดิบให้สอดคล้องกับราคาตลาด เพื่อลดความเสี่ยงจากต้นทุนที่ไม่สอดคล้องกับสภาวะตลาด

740 · Description: การขาดแคลนหรือความผันผวนของราคาวัตถุดิบหรือปัจจัยการผลิต · Info category: OPERATIONAL_RISK
ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อลูกค้า

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2568 บริษัทมีลูกหนี้การค้าสุทธิรวม 2,731 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 15.49 ของยอดขาย โดยมีระยะเวลาการเก็บหนี้เฉลี่ย 54 วัน และมีลูกหนี้ที่ยังไม่ครบกำหนดชำระจำนวน 1,999 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 73.18 ของลูกหนี้สุทธิ บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการที่ลูกหนี้การค้าอาจไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกำหนด โดยเฉพาะในกรณีที่ลูกหนี้ประสบปัญหาทางการดำเนินงานหรือสภาพคล่อง

หากลูกหนี้การค้าไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกำหนด อาจส่งผลกระทบต่อผลประกอบการ ฐานะทางการเงิน และกระแสเงินสดของบริษัท รวมถึงอาจกระทบต่อเงินทุนหมุนเวียนและความสามารถในการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง

บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อลูกค้าอย่างรอบคอบ โดยมีมาตรการสำคัญดังนี้

1. ติดตามและประเมินคุณภาพลูกหนี้อย่างสม่ำเสมอ

2. ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้ที่ไม่มีหลักประกันซึ่งค้างชำระเกิน 180 วัน หรือเมื่อพิจารณาแล้วว่าลูกหนี้มีความเสี่ยง

ในการชำระหนี้อย่างแน่นอน ไม่ว่าจะครบกำหนด 180 วันหรือไม่

3. ประเมินค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญตามมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 9 (TFRS 9)

4. กำหนดหลักเกณฑ์การให้เครดิตทางการค้าอย่างเข้มงวด โดยจัดให้มีคณะกรรมการสินเชื่อซึ่งประกอบด้วยผู้บริหารจากหลายฝ่าย

ร่วมพิจารณาการให้เครดิตแก่ลูกหนี้

5. ใช้เครื่องมือป้องกันความเสี่ยงทางการเงินและจัดทำกรมธรรม์ประกันความเสี่ยงลูกหนี้ทางการค้า เพื่อจำกัดผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น

6. บริหารฐานลูกหนี้ให้มีการกระจายตัว โดยในปี 2568 บริษัทมีลูกหนี้จำนวนทั้งสิ้น 1,050 ราย และไม่ยึดติดกับลูกหนี้กลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

เป็นหลัก

767 · Other name: ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อลูกค้า · Description: อื่น ๆ · Info category: FINANCIAL_RISK
ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2568 บริษัทมีหนี้สินจากการกู้ยืมจากสถาบันการเงินรวมทั้งสิ้น 4,371 ล้านบาท โดยแบ่งเป็น หนี้สินระยะสั้น

จากสถาบันการเงิน จำนวน 3,870 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 76.74 ของหนี้สินรวม และหนี้สินระยะยาวจากสถาบันการเงิน จำนวน

501 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 9.95 ของหนี้สินรวม หนี้สินระยะสั้นส่วนใหญ่เป็นเงินกู้ในรูปแบบตั๋วสัญญาใช้เงิน สัญญาทรัสต์รีซีท

และเลตเตอร์ออฟเครดิต เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการสั่งซื้อสินค้าจากโรงงานผู้ผลิต ซึ่งโดยทั่วไปมีอายุการชำระหนี้ยาวกว่าอายุหนี้

ของลูกหนี้การค้าของบริษัท ส่วนหนี้สินระยะยาวเป็นเงินกู้ที่มีระยะเวลาครบกำหนด 5 ปี สำหรับใช้ในการลงทุนติดตั้งเครื่องจักรที่ช่วยสร้างโอกาสทางธุรกิจใหม่ ๆ การออกแบบ พัฒนา และสร้างเครื่องจักรทุ่นแรงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความปลอดภัยในกระบวนการผลิต

และการติดตั้งรถหัวลากไฟฟ้า (EV Tractor) เพื่อใช้ในการขนส่งภายในโรงงาน การติดตั้ง Solar Rooftop เฟสที่ 3 รวมถึงการใช้เป็น

เงินทุนหมุนเวียนที่รองรับความผันผวนในตลาดเงิน ดังนั้น บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยในตลาด ซึ่งอาจ

ส่งผลต่อต้นทุนทางการเงินโดยรวม

การเปลี่ยนแปลงของภาวะอัตราดอกเบี้ยในตลาดอาจส่งผลให้ค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น และกระทบต่อผลการดำเนินงานและฐานะ

ทางการเงินของบริษัท โดยในปี 2568 ค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยคิดเป็นร้อยละ 0.73 ของยอดขาย ลดลงจากร้อยละ 0.96 ในปี 2567 และ

ความสามารถในการจ่ายดอกเบี้ย (Interest Coverage Ratio) อยู่ที่ 1.95 เท่า เพิ่มขึ้นจาก 0.68 เท่าในปีก่อน สะท้อนถึงความอ่อนไหว

ของผลประกอบการต่อภาวะอัตราดอกเบี้ยในช่วงเวลาดังกล่าว

บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยอย่างรอบคอบ โดยมีมาตรการสำคัญ ดังนี้

  • ปรับโครงสร้างอายุเงินกู้ โดยใช้อายุการกู้ยืมที่ยาวขึ้นสำหรับวงเงินกู้ระยะสั้นจากสถาบันการเงิน เพื่อลดความผันผวน

    ด้านต้นทุนการเงิน

  • จัดหาวงเงินกู้ระยะยาวจากสถาบันการเงินเพิ่มเติม เพื่อสร้างความสมดุลของโครงสร้างหนี้

  • วางแผนและบริหารกระแสเงินสดให้เพียงพอต่อการดำเนินธุรกิจ เพื่อลดความจำเป็นในการพึ่งพาเงินกู้ยืม

  • ติดตามภาวะอัตราดอกเบี้ยและต้นทุนทางการเงินอย่างใกล้ชิด เพื่อนำมาประกอบการตัดสินใจด้านการเงินอย่างเหมาะสม

764 · Description: ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน / อัตราดอกเบี้ย / อัตราเงินเฟ้อ · Info category: FINANCIAL_RISK
ความเสี่ยงจากผลกระทบของมาตรการคุ้มครองโรงงานผู้ผลิตในประเทศจากการทุ่มตลาดเหล็ก

ในปี 2568 ภาครัฐยังคงบังคับใช้และติดตามมาตรการทางการค้าเพื่อคุ้มครองอุตสาหกรรมเหล็กในประเทศ ได้แก่ มาตรการตอบโต้

การทุ่มตลาด (Anti-dumping: AD) และมาตรการตอบโต้การหลบเลี่ยงการทุ่มตลาดและการอุดหนุน (Anti-circumvention: AC) สำหรับสินค้าเหล็กจากหลายประเทศ โดยเฉพาะเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนและไม่เป็นม้วน ส่งผลให้ต้นทุนการนำเข้าเหล็กจากบางประเทศสูงขึ้น

เมื่อเทียบกับการจัดซื้อจากผู้ผลิตในประเทศ มาตรการดังกล่าวทำให้ความต้องการใช้เหล็กที่ผลิตในประเทศเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันยังมีแรงกดดันจากปริมาณเหล็กนำเข้าที่มีราคาต่ำจากบางประเทศซึ่งยังคงไหลเข้าสู่ตลาด ส่งผลให้ตลาดเหล็กภายในประเทศเผชิญกับความไม่แน่นอน

ทั้งด้านราคาและปริมาณวัตถุดิบ บริษัทจึงมีความเสี่ยงด้านการจัดหาวัตถุดิบ หากผู้ผลิตในประเทศไม่สามารถผลิตเหล็กได้ตามคุณสมบัติ

หรือปริมาณที่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด

หากเกิดความไม่สมดุลด้านอุปทานจากผลของมาตรการดังกล่าว อาจส่งผลกระทบต่อ

  • ความต่อเนื่องของการผลิตและการส่งมอบสินค้าให้แก่ลูกค้า

  • ต้นทุนการจัดซื้อวัตถุดิบและอัตรากำไรของบริษัท

  • ความสามารถในการแข่งขันด้านราคาและระยะเวลาการส่งมอบ

  • ความมั่นคงของห่วงโซ่อุปทาน โดยเฉพาะในช่วงที่อุปสงค์ในประเทศฟื้นตัวหรือเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งนี้ ความไม่แน่นอน

    ของการบังคับใช้มาตรการทางการค้าและแนวโน้มการนำเข้าเหล็กยังอาจสร้างความผันผวนให้แก่ตลาดเหล็กภายในประเทศ

    อย่างต่อเนื่อง

บริษัทให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงจากผลกระทบของมาตรการทางการค้าอย่างเป็นระบบ โดยมีแนวทางสำคัญ ดังนี้

  • รักษาระดับสินค้าคงคลังให้อยู่ในช่วงประมาณ 30–60 วัน เพื่อรองรับความผันผวนด้านอุปทานและความล่าช้าในการจัดหา

  • วางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าในช่วงประมาณ 30–60 วัน เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นในการบริหารต้นทุนและปริมาณวัตถุดิบ

  • กระจายแหล่งจัดหาวัตถุดิบและเสริมความร่วมมือกับผู้ผลิตในประเทศ เพื่อเพิ่มความมั่นคงของห่วงโซ่อุปทาน

  • พัฒนาระบบการจัดการและวิเคราะห์ข้อมูลตลอดห่วงโซ่คุณค่า เพื่อเสริมศักยภาพในการคาดการณ์ความต้องการทั้งด้านประเภท

    และปริมาณวัตถุดิบอย่างมีประสิทธิภาพ

  • ติดตามการเปลี่ยนแปลงของมาตรการ AD และ AC รวมถึงนโยบายภาครัฐด้านการค้าระหว่างประเทศอย่างใกล้ชิด เพื่อปรับกลยุทธ์

    ด้านการจัดซื้อและการบริหารความเสี่ยงให้สอดคล้องกับสถานการณ์

760 · Other name: ความเสี่ยงจากผลกระทบของมาตรการคุ้มครองโรงงานผู้ผลิตในประเทศจากการทุ่มตลาดเหล็ก · Description: อื่น ๆ · Info category: COMPLIANCE_RISK
ความเสี่ยงจากการพึ่งพาโรงงานผู้ผลิตวัตถุดิบน้อยราย

ในปี 2568 บริษัทมีการจัดซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC) จากโรงงานผู้ผลิตภายในประเทศ ผู้ค้าภายในประเทศ และผู้ค้า

ต่างประเทศ โดยการจัดซื้อจากผู้ผลิตภายในประเทศ ได้แก่ บริษัท สหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) บริษัท จี เจ สตีล จำกัด (มหาชน) และบริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) และอื่น ๆ คิดเป็นมูลค่ารวมร้อยละ 71.19 ของมูลค่าการสั่งซื้อสินค้าทั้งหมด เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 68.99

ในปี 2567 นอกจากนี้ บริษัทมีการจัดซื้อเหล็กโครงสร้างรูปพรรณจากบริษัท เหล็กสยามยามาโตะ จำกัด ซึ่งเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศ

คิดเป็นร้อยละ 3.25 ของมูลค่าการสั่งซื้อทั้งหมด เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 2.0 ในปี 2567 จากข้อจำกัดด้านจำนวนผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศซึ่งมีอยู่เพียง 4 ราย ประกอบกับการบังคับใช้มาตรการทางการค้า ได้แก่ มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti-dumping: AD) และมาตรการตอบโต้การหลบเลี่ยงการทุ่มตลาดและการอุดหนุน (Anti-circumvention: AC) ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการนำเข้า ส่งผลให้บริษัท

มีความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่ดังกล่าวเป็นสัดส่วนสูง

หากผู้ผลิตรายใดรายหนึ่งไม่สามารถจัดส่งสินค้าได้ตามกำหนด หรือจำเป็นต้องหยุดการผลิตไม่ว่าด้วยเหตุใดก็ตาม อาจส่งผลให้บริษัทประสบปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบในระยะสั้น และไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นมาทดแทนได้อย่างทันท่วงที ซึ่งอาจกระทบต่อ

ความต่อเนื่องของการผลิต ความสามารถในการส่งมอบสินค้า ต้นทุนการจัดซื้อ และความเชื่อมั่นของลูกค้า

บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้ผลิตวัตถุดิบน้อยรายอย่างรอบคอบ โดยมีมาตรการสำคัญ ดังนี้

  • รักษาระดับสินค้าคงคลังให้อยู่ในช่วงประมาณ 30–60 วัน เพื่อรองรับความผันผวนด้านอุปทาน

  • วางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 30–60 วัน โดยประสานความร่วมมือกับผู้ผลิตในการแลกเปลี่ยนข้อมูลความต้องการ

    ของลูกค้าและร่วมกันทำการตลาดอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้ผู้ผลิตสามารถวางแผนการผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ

  • สร้างและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ผลิตทุกราย รวมถึงตัวแทนจำหน่ายภายในประเทศ และผู้ผลิตในต่างประเทศ

    เพื่อเป็นแหล่งสำรองด้านวัตถุดิบ

  • จัดหาวัตถุดิบจากต่างประเทศในกลุ่มสินค้าที่ไม่อยู่ภายใต้มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด เพื่อใช้เป็นทางเลือกทดแทน

  • ในปี 2568 บริษัทสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศคิดเป็นร้อยละ 8.98 ของมูลค่าการสั่งซื้อทั้งหมด ลดลงจากร้อยละ 13.75

    ในปี 2567 สะท้อนถึงการบริหารจัดการแหล่งจัดหาที่สมดุลและเหมาะสม

740 · Description: การขาดแคลนหรือความผันผวนของราคาวัตถุดิบหรือปัจจัยการผลิต · Info category: OPERATIONAL_RISK · 735 · Description: การพึ่งพาคู่ค้าหรือตัวแทนจำหน่ายรายใหญ่หรือน้อยราย · Info category: STRATEGIC_RISK
ด้านสิ่งแวดล้อม • ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจทั้งใน

เชิงกายภาพและเชิงนโยบาย โดยคณะกรรมการบริษัทได้กำหนดให้มีการบูรณาการประเด็นด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเข้าเป็น

ส่วนหนึ่งของกระบวนการบริหารความเสี่ยงองค์กรอย่างเป็นระบบ พร้อมพิจารณาอนุมัติแนวทางการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก และ

การทบทวนเป้าหมายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกระยะสั้น (ขอบเขตที่ 1 และ 2) ลงร้อยละ 20 จากปีฐาน (พ.ศ. 2565) ภายในปี พ.ศ. 2573 และเป้าหมายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกระยะยาว (ขอบเขตที่ 1 และ 2) ภายในปี พ.ศ. 2593 ให้สอดคล้องกับเป้าหมาย Net Zero

ของประเทศไทย (NDC 3.0) ภายใต้การกำกับดูแลและติดตามของคณะกรรมการบริษัท ผ่านคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กร และคณะกรรมการบรรษัทภิบาลและความยั่งยืน

ทั้งนี้ ผลการดำเนินงานในปี 2568 บริษัทได้เปิดเผยไว้ในส่วน “การขับเคลื่อนธุรกิจเพื่อความยั่งยืน ข้อ 3.3 การจัดการด้านความยั่งยืน

ในมิติสิ่งแวดล้อม”

ภัยธรรมชาติและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอาจส่งผลกระทบต่อ

  • ความต่อเนื่องของการดำเนินงาน เช่น การหยุดชะงักของกระบวนการผลิต และโลจิสติกส์

  • ความเสียหายต่อทรัพย์สิน โครงสร้างพื้นฐาน และระบบสาธารณูปโภค

  • ต้นทุนการดำเนินงานที่เพิ่มขึ้นจากมาตรการด้านสิ่งแวดล้อม และพลังงาน

  • ความสามารถในการปฏิบัติตามกฎหมาย และข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อมที่เข้มงวดขึ้น

  • ความเชื่อมั่นของผู้มีส่วนได้เสียและภาพลักษณ์ขององค์กรในด้านความยั่งยืน

  • ความเสี่ยงเชิงกลยุทธ์ หากบริษัทไม่สามารถปรับตัวให้สอดคล้องกับทิศทางการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในระดับประเทศ

    และระดับสากลได้อย่างเหมาะสม

บริษัทบริหารจัดการความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอย่างเป็นระบบ โดยครอบคลุมทั้งความเสี่ยงเชิงกายภาพ

(Physical Risk) และความเสี่ยงช่วงเปลี่ยนผ่าน (Transition Risk) ดังนี้

1. ความเสี่ยงเชิงกายภาพ (Physical Risk)

  • จัดทำแผนบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ (Business Continuity Plan: BCP) เพื่อรองรับความเสี่ยงสำคัญ เช่น อัคคีภัย และ

    ภัยธรรมชาติ พร้อมทั้งประเมินความเสี่ยง ทบทวน และซ้อมแผนฉุกเฉินเป็นประจำทุกปี หรือทันทีเมื่อมีสัญญาณความผิดปกติเกิดขึ้น

  • วางระบบป้องกันน้ำท่วมโดยรอบพื้นที่โรงงาน และมีการทดสอบระบบสม่ำเสมอ

  • จัดเตรียมแผนสำรองน้ำเพื่อรองรับสถานการณ์ภัยแล้ง และภาวะขาดแคลนน้ำ

2. ความเสี่ยงช่วงเปลี่ยนผ่าน (Transition Risk)

  • ศึกษาและติดตามกฎหมาย นโยบาย และข้อกำหนดของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการรายงานและเปิดเผยข้อมูลให้ครบถ้วน

    ตามเกณฑ์ของหน่วยงานกำกับดูแล

  • พัฒนาประสิทธิภาพการดำเนินงานภายในองค์กรอย่างต่อเนื่องผ่านโครงการต่าง ๆ เพื่อปรับปรุงกระบวนการทำงาน ลดของเสีย

    และลดการใช้พลังงาน

  • ส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียนผ่านโครงการ Solar Rooftop กำลังการผลิตรวม 6.3 เมกะวัตต์ เพื่อลดการใช้พลังงานไฟฟ้า

    จากภายนอกและลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในขอบเขตที่ 2

  • ศึกษาการขยายการใช้พลังงานหมุนเวียนผ่านโครงการ Solar Rooftop ขนาดประมาณ 3.38 เมกะวัตต์เพิ่มเติม เพื่อสนับสนุน

    การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในขอบเขตที่ 2 โดยคาดว่าจะเริ่มติดตั้งและผลิตไฟฟ้าได้ในปี 2569

  • บริหารจัดการขยะ ของเสีย และการรีไซเคิล โดยตั้งเป้าหมายลดปริมาณขยะ ของเสีย และเศษเหล็กจากกระบวนการผลิต

    อย่างต่อเนื่อง

  • ได้รับการรับรองคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์ รวม 9 กลุ่มผลิตภัณฑ์ ช่วยให้บริษัทสามารถบริหารจัดการและปรับปรุงกระบวน

    การผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ ตั้งเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในระดับผลิตภัณฑ์ เพิ่มความสามารถในการแข่งขัน และ

    รองรับความต้องการของลูกค้าและกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อมในอนาคต

  • ได้รับการรับรองอุตสาหกรรมสีเขียว ระดับที่ 5 (Green Industry Level 5: Green Network) ซึ่งเป็นระดับสูงสุด แสดงถึง

    ความมุ่งมั่นในการบูรณาการการดำเนินงานด้านสิ่งแวดล้อมร่วมกับคู่ค้าและพันธมิตรทางธุรกิจ เพื่อยกระดับการบริหารจัดการ

    ด้านสิ่งแวดล้อมตลอดห่วงโซ่อุปทาน

750 · Description: การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการเกิดภัยพิบัติ · Info category: OPERATIONAL_RISK · 1717 · Description: ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG) · Info category: STRATEGIC_RISK · 751 · Description: ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม · Info category: OPERATIONAL_RISK · 1719 · Description: การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการเกิดภัยพิบัติ · Info category: STRATEGIC_RISK
ด้านสังคม • ความเสี่ยงจากการละเมิดสิทธิมนุษยชน

บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงจากการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่อาจเกิดขึ้นจากกิจกรรมและการดำเนินธุรกิจตลอดห่วงโซ่คุณค่าขององค์กร ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผู้มีส่วนได้เสียที่เกี่ยวข้อง ทั้งพนักงาน คู่ค้า ลูกค้า และชุมชน เพื่อให้มั่นใจว่าการดำเนินธุรกิจเป็นไปตามวัตถุประสงค์และอยู่ภายใต้แนวปฏิบัติที่เคารพสิทธิมนุษยชน บริษัทได้ทบทวนแนวปฏิบัติด้านการตรวจสอบสิทธิมนุษยชนอย่างรอบด้านให้สอดคล้องกับหลักการว่าด้วย การป้องกัน การเคารพ และการเยียวยา (Protect, Respect and Remedy) ตามกรอบของสหประชาชาติ (UNGPs)

ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการลดความเสี่ยงด้านสิทธิมนุษยชนจากกิจกรรมการดำเนินงานของบริษัท

หากเกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชน อาจส่งผลกระทบต่อ

  • ความเชื่อมั่นและความไว้วางใจของผู้มีส่วนได้เสีย

  • ภาพลักษณ์และชื่อเสียงของบริษัท

  • ความต่อเนื่องของการดำเนินธุรกิจและความสัมพันธ์กับคู่ค้า

  • ความเสี่ยงด้านกฎหมาย ข้อพิพาทแรงงาน และต้นทุนในการเยียวยา ซึ่งอาจกระทบต่อความสามารถในการแข่งขัน

    และความยั่งยืนของบริษัทในระยะยาว

บริษัทกำหนดแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงด้านสิทธิมนุษยชนอย่างเป็นระบบ โดยมีมาตรการสำคัญ ดังนี้

  • บูรณาการมาตรการด้านสิทธิมนุษยชนเข้ากับกระบวนการบริหารความเสี่ยงองค์กร และการดำเนินงานตลอดห่วงโซ่คุณค่าทางธุรกิจ

  • จัดให้มีการรายงาน ตรวจติดตาม และทบทวนผลการดำเนินงานด้านสิทธิมนุษยชนอย่างสม่ำเสมอ

  • กำหนดตัวชี้วัดที่สำคัญเพื่อใช้ติดตามและลดความเสี่ยงด้านสิทธิมนุษยชน

  • จัดให้มีกระบวนการรับข้อร้องเรียนและการเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบอย่างเหมาะสม หากเกิดกรณีละเมิดสิทธิมนุษยชน

  • ส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจ และการตระหนักรู้ด้านสิทธิมนุษยชนแก่พนักงานและผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง

  • ในปี 2568 บริษัทไม่มีกรณีพิพาทด้านแรงงานและการละเมิดสิทธิมนุษยชน ทั้งนี้ รายละเอียดการดำเนินงานที่สำคัญ บริษัทได้เปิดเผย

    ไว้ในส่วน “การขับเคลื่อนธุรกิจเพื่อความยั่งยืน ข้อ 3.4 การจัดการความยั่งยืนในมิติสังคม หัวข้อ การบริหารทรัพยากรบุคคล และ

    สิทธิมนุษยชน"

1717 · Description: ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG) · Info category: STRATEGIC_RISK · 753 · Description: ผลกระทบด้านสิทธิมนุษยชน · Info category: OPERATIONAL_RISK
ด้านบรรษัทภิบาล • ความเสี่ยงจากการไม่ปฏิบัติตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี

บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงจากการไม่ปฏิบัติตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี (บรรษัทภิบาล) ซึ่งอาจเกิดจากการขาดความรู้

ความเข้าใจ หรือการไม่ยึดถือแนวนโยบายด้านบรรษัทภิบาลอย่างสม่ำเสมอ ทั้งในระดับกรรมการ ผู้บริหาร พนักงาน รวมถึงบริษัทย่อย

และพันธมิตรทางธุรกิจ ทั้งนี้ เพื่อป้องกันและลดความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทได้ส่งเสริมและสร้างความตระหนักเกี่ยวกับการปฏิบัติตามนโยบายด้านการกำกับดูแลกิจการ จรรยาบรรณธุรกิจ และนโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชันอย่างต่อเนื่อง ผ่านการสื่อสารและการให้ความรู้

ในหลากหลายช่องทาง

หากเกิดการไม่ปฏิบัติตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี (บรรษัทภิบาล) อาจส่งผลกระทบต่อ

  • ความเชื่อมั่นของผู้ถือหุ้น นักลงทุน และผู้มีส่วนได้เสีย

  • ภาพลักษณ์ ชื่อเสียง และความน่าเชื่อถือขององค์กร

  • ความเสี่ยงด้านกฎหมาย การกำกับดูแล และบทลงโทษจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

  • ความต่อเนื่องของการดำเนินธุรกิจและความสามารถในการแข่งขัน ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อมูลค่ากิจการและความยั่งยืนของบริษัท

    ในระยะยาว

บริษัทกำหนดแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงด้านบรรษัทภิบาลอย่างเป็นระบบ โดยมีมาตรการสำคัญ ดังนี้

  • ส่งเสริม และปลูกฝังการปฏิบัติตามนโยบายด้านการกำกับดูแลกิจการ จรรยาบรรณธุรกิจ และนโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชัน

    แก่กรรมการ ผู้บริหาร และพนักงานอย่างต่อเนื่อง

  • สื่อสาร และให้ความรู้ผ่านหลากหลายช่องทาง เช่น การจัดทำสื่อประชาสัมพันธ์ การอบรมพนักงาน และกิจกรรมส่งเสริมการมีส่วนร่วม

    เพื่อสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่ยึดมั่นในหลักบรรษัทภิบาล

  • ติดตามและประเมินผลการปฏิบัติตามแนวทางดังกล่าวอย่างสม่ำเสมอ

  • ขับเคลื่อนการบริหารจัดการพันธมิตรทางธุรกิจและคู่ค้าอย่างยั่งยืน ผ่านการบูรณาการมาตรฐานระบบบริหารงานคุณภาพ

    ระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย และระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม รวมถึงประเด็นด้านจรรยาบรรณธุรกิจ

    ความรับผิดชอบต่อสังคม และการเคารพสิทธิมนุษยชน

  • จัดให้มีการประเมินตนเองของพันธมิตรทางธุรกิจ และคู่ค้ารายสำคัญ รวมถึงการตรวจประเมิน ณ สถานประกอบการ (On-site Audit)

    ตามแนวปฏิบัติที่กำหนดไว้ เพื่อให้สามารถระบุและบริหารจัดการความเสี่ยงในห่วงโซ่อุปทานได้อย่างเหมาะสม

  • ในปี 2568 บริษัทไม่มีการถูกฟ้องร้องหรือดำเนินคดีจากการไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย ไม่มีข้อร้องเรียนจากทั้งภายในและภายนอกองค์กร

    ไม่พบกรณีฝ่าฝืนจรรยาบรรณธุรกิจและนโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชัน และไม่พบผู้กระทำผิดในประเด็นดังกล่าว

759 · Description: การกำกับดูแลกิจการ · Info category: COMPLIANCE_RISK · 1717 · Description: ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG) · Info category: STRATEGIC_RISK · 754 · Description: การทุจริตคอร์รัปชัน · Info category: OPERATIONAL_RISK
ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่

ปัจจุบัน ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ (Emerging Risk) เกิดขึ้นในหลากหลายรูปแบบและมีแนวโน้ม

ส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจในวงกว้าง บริษัทให้ความสำคัญกับการติดตาม วิเคราะห์ และประเมินปัจจัยเสี่ยงดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง

เพื่อให้สามารถปรับตัวและเตรียมความพร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจได้อย่างเหมาะสม

จากการประเมินและวางแผนการบริหารจัดการความเสี่ยงที่ครอบคลุมทุกด้าน บริษัทสามารถระบุได้ว่า ความเสี่ยงด้านความมั่นคง

ปลอดภัยทางไซเบอร์ (Cyber Security) เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรูปแบบการดำเนินธุรกิจในอนาคต อันเนื่องมาจาก

การนำเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรมมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาธุรกิจดิจิทัล ตลอดจนการเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันและ

การสร้างโอกาสทางธุรกิจในระยะยาว

บริษัทมีการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง ทั้งในด้านการบริหารจัดการ การผลิต และการให้บริการลูกค้า ซึ่งทำให้บริษัทเผชิญกับความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ เช่น การโจมตีทางไซเบอร์ การรั่วไหลของข้อมูล การเข้าถึงระบบโดยไม่ได้รับอนุญาต และความเสียหายต่อระบบสารสนเทศ ซึ่งอาจส่งผลต่อความต่อเนื่องของการดำเนินธุรกิจ ความน่าเชื่อถือของข้อมูล และความเชื่อมั่นของผู้มีส่วนได้เสีย

หากเกิดเหตุการณ์ด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ อาจส่งผลกระทบต่อ

  • ความต่อเนื่องในการดำเนินงานและการให้บริการลูกค้า

  • ความถูกต้อง ความครบถ้วน และความลับของข้อมูลสำคัญ

  • ความเสียหายทางการเงินและต้นทุนในการกู้คืนระบบ

  • ภาพลักษณ์และความเชื่อมั่นของผู้มีส่วนได้เสีย

  • ความเสี่ยงด้านกฎหมายและการไม่ปฏิบัติตามกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล

บริษัทกำหนดมาตรการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านความปลอดภัยทางเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างเป็นระบบ ดังนี้

  • จัดให้มีการประเมินความเสี่ยงโดยผู้ประเมินอิสระจากภายนอกตามรอบของแผนการตรวจสอบระบบการควบคุมภายใน

  • ทบทวนและปรับปรุงนโยบายและระเบียบวิธีการใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศให้สอดคล้องกับสถานการณ์และภัยคุกคาม

    ที่เปลี่ยนแปลง

  • ติดตามข้อมูลข่าวสารด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและภัยคุกคามทางไซเบอร์ พร้อมทั้งจัดฝึกอบรม สื่อสาร และสร้างความตระหนักรู้

    แก่พนักงานอย่างสม่ำเสมอ

  • ดำเนินการทดสอบการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต (Phishing Simulation) เป็นประจำ เพื่อเสริมสร้างความระมัดระวังในการใช้งาน

    ระบบสารสนเทศ

  • กำหนดให้ใช้ซอฟต์แวร์ที่ถูกต้องตามกฎหมายและมีลิขสิทธิ์อย่างถูกต้องเท่านั้น

  • ติดตั้งระบบตรวจสอบและป้องกันการเข้าถึงที่เป็นภัยคุกคามทางไซเบอร์ (เช่น Firewall, IDS/IPS, Endpoint Protection)

  • ทบทวนและตรวจสอบการอัปเดตซอฟต์แวร์ให้เป็นปัจจุบันอย่างสม่ำเสมอ

  • ซ้อมแผนรับมือเหตุภัยคุกคามทางไซเบอร์ และแผนกู้คืนระบบสารสนเทศกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินหรือภัยพิบัติ

    (IT Disaster Recovery Plan) อย่างสม่ำเสมอ

  • พัฒนาระบบการแจ้งเตือนอัตโนมัติกรณีเกิดเหตุผิดปกติให้ครอบคลุมทุกระบบที่สำคัญ

  • กำหนดการควบคุมการเข้าถึงของผู้ให้บริการภายนอกอย่างเหมาะสม เช่น การกำหนดสิทธิ์เป็นรายครั้ง พร้อมติดตามการเข้าถึง

    และการปฏิบัติงานในระบบ

  • จัดให้มีการสำรองข้อมูล (Backup) สำหรับกิจกรรมที่มีความสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจอย่างสม่ำเสมอ

ทั้งนี้ บริษัทจะดำเนินการปรับปรุงและพัฒนาแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงด้านไซเบอร์อย่างต่อเนื่อง และมีการสอบทานการดำเนินงาน

ที่เกี่ยวข้องตามแผนการตรวจสอบระบบการควบคุมภายใน เพื่อให้สามารถควบคุม ติดตาม และบริหารจัดการความเสี่ยงดังกล่าวได้อย่างมี

ประสิทธิภาพ

744 · Description: ความปลอดภัยของข้อมูลหรือระบบคอมพิวเตอร์และการโจมตีทางไซเบอร์ · Info category: OPERATIONAL_RISK · 737 · Other name: ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ · Description: อื่น ๆ · Info category: STRATEGIC_RISK
สารบัญ