การบริหารความเสี่ยง · 2025
หัวข้อในหมวดนี้3 หัวข้อ
- นโยบายและแผนการบริหารความเสี่ยง4 รายการ
- ปัจจัยความเสี่ยง — ภาพรวม1 รายการ
- ความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท2 รายการ
นโยบายและแผนการบริหารความเสี่ยง
บทนำหลัก
บริษัท ทีเอ็มที สตีล จำกัด (มหาชน) ตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารความเสี่ยง โดยเชื่อมั่นว่าการบริหารความเสี่ยงเป็นกระบวนการหนึ่งที่จะช่วยให้บริษัท สามารถพัฒนากลยุทธ์ในการดำเนินธุรกิจให้บรรลุวัตถุประสงค์และเป้าหมายที่ตั้งไว้ ระบบการบริหารจัดการ และควบคุมความเสี่ยงที่ดีจะช่วยลดอุปสรรคหรือสิ่งที่ไม่คาดหวังที่อาจจะเกิดขึ้น ป้องกันความเสียหายต่อทรัพยากรขององค์กร ช่วยเพิ่มระดับ ความสามารถในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจอย่างมีประสิทธิภาพ เสริมสร้างความเชื่อมั่นและสร้างคุณค่า
ให้แก่ผู้มีส่วนได้เสียทุกกลุ่ม รวมทั้งสร้างโอกาสทางธุรกิจให้สามารถขับเคลื่อนองค์กรเติบโตต่อไปได้อย่างยั่งยืน
รายละเอียดนโยบายและแผน
คณะกรรมการบริษัทได้กำหนด นโยบายการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กร ดังต่อไปนี้
1. กำหนดให้มีกระบวนการบริหารความเสี่ยงองค์กรที่เป็นไปตามมาตรฐานที่ดีตามแนวปฏิบัติสากล เพื่อให้เกิดการบริหารจัดการ
ความเสี่ยงที่อาจส่งผลกระทบกับการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีประสิทธิภาพ เกิดการพัฒนาและมีการปฏิบัติงานด้านการบริหาร
ความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กรในทิศทางเดียวกัน
2. กำหนดให้การบริหารความเสี่ยงเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่สำคัญในการพัฒนากลยุทธ์ของบริษัท โดยถือเป็นหน้าที่ของทุกหน่วยงานใน
การดำเนินงานตามกิจกรรมการควบคุมความเสี่ยงที่เพียงพอ เหมาะสม และบริหารจัดการให้ความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ยอมรับได้
เพื่อให้การดำเนินงานบรรลุตามเป้าหมายที่กำหนด รักษาผลประโยชน์ของผู้มีส่วนได้เสียทุกกลุ่ม และแสวงหาโอกาสในการสร้าง
คุณค่าเพิ่มให้กับสินค้าและบริการ
3. มุ่งเน้นให้มีการปลูกฝังจิตสำนึกด้านความเสี่ยงแก่พนักงานทุกระดับ และส่งเสริมให้เกิดวัฒนธรรมในการบริหารความเสี่ยง เพื่อให้
สามารถจัดการความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิผลในทิศทางเดียวกันทั้งองค์กร พัฒนาคุณค่าร่วมกันให้บรรลุตามเป้าหมาย
ที่องค์กรกำหนด
4. ผู้บริหาร และพนักงานทุกคนมีหน้าที่ปฏิบัติตามนโยบายการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กรนี้ และกำหนดให้มีการ
รายงานผลการบริหารความเสี่ยง ทบทวนปรับปรุงเพื่อพัฒนาประสิทธิผลของการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กรให้
คณะกรรมการบริษัท รับทราบผ่านคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กรอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง
โครงสร้างการบริหารความเสี่ยง
บริษัทได้กำหนดโครงสร้างการบริหารความเสี่ยงองค์กรที่ชัดเจน เพื่อให้การกำกับดูแล การบริหารจัดการ และการติดตามความเสี่ยง
เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ครอบคลุม และสอดคล้องกับกรอบการกำกับดูแลกิจการที่ดี โดยกำหนดบทบาท หน้าที่ และความรับผิดชอบของ
คณะกรรมการ ผู้บริหาร และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างเป็นระบบ เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องทั่วทั้งองค์กร ดังนี้
1. คณะกรรมการบริษัททำหน้าที่กำกับดูแลสูงสุดด้านการบริหารความเสี่ยง โดยพิจารณาและอนุมัตินโยบาย แนวทาง และกรอบการ
บริหารความเสี่ยงองค์กร รวมถึงติดตามให้มั่นใจว่าบริษัทมีระบบการบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสม เพียงพอ และสอดคล้องกับกลยุทธ์
และสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ
2. คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กร ทำหน้าที่กำหนด เสนอ และทบทวนนโยบายและกรอบการบริหาร
ความเสี่ยงองค์กร เพื่อเสนอคณะกรรมการบริษัทพิจารณาอนุมัติ รวมถึงกำกับดูแล ติดตาม และประเมินผลการบริหารความเสี่ยง
ในภาพรวม และสนับสนุนการบูรณาการการบริหารความเสี่ยงเข้ากับการกำหนดกลยุทธ์และการดำเนินงานขององค์กร
3. ประธานเจ้าหน้าที่บริหารทำหน้าที่กำหนดแนวทางและกรอบการบริหารความเสี่ยงองค์กรให้สอดคล้องกับนโยบายและกลยุทธ์ของ
บริษัท รวมถึงกำกับดูแลและติดตามประสิทธิภาพของระบบการบริหารความเสี่ยง พร้อมทั้งพิจารณาและให้ความเห็นต่อผลการ
ประเมินความเสี่ยง และแผนจัดการความเสี่ยง
4. คณะอนุกรรมการด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนทำหน้าที่กำหนดและทบทวนแนวทางการบริหารความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนา
อย่างยั่งยืน รวมถึงมีส่วนร่วมในการประเมินและทบทวนความเสี่ยงองค์กร โดยเฉพาะความเสี่ยงด้านสังคม สิ่งแวดล้อม และ
บรรษัทภิบาล ในปี 2568 บริษัทได้แต่งตั้ง นายคมสัน ธรสารสมบัติ กรรมการผู้อำนวยการสายงานปฏิบัติการ เป็นประธาน
คณะอนุกรรมการด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนให้เป็นผู้รับผิดชอบสูงสุดในระดับปฏิบัติการ ต่อการบริหารจัดการความเสี่ยง
ตามนโยบายที่กำหนด และเพิ่มบทบาทหน้าที่ และรายละเอียดความรับผิดชอบของคณะอนุกรรมการบรรษัทภิบาลและ
ความยั่งยืน ในผังโครงสร้างและบทบาทหน้าที่ความรับผิดชอบในการบริหารความเสี่ยง
5. คณะทำงานบริหารความเสี่ยง (Risk Management Team) ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกลางที่มีความเป็นอิสระจากสายงานธุรกิจ
รับผิดชอบในการรวบรวมข้อมูลความเสี่ยง มาตรการควบคุม และผลการประเมินความเสี่ยงจากหน่วยงานต่าง ๆ ติดตามความคืบหน้า
การดำเนินงานตามแผนจัดการความเสี่ยง เฝ้าระวังความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญ และรายงานผลการบริหารความเสี่ยงต่อคณะอนุกรรมการ
ด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืน และคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กร
6. เจ้าของความเสี่ยง (Risk Owner) รับผิดชอบในการระบุ ประเมิน และบริหารจัดการความเสี่ยงภายใต้ขอบเขตความรับผิดชอบ
ของตน รวมถึงรายงานความคืบหน้าและผลการดำเนินงานต่อคณะทำงานบริหารความเสี่ยง
7. ผู้ประสานงานด้านการบริหารความเสี่ยง (Risk Champion) ทำหน้าที่ประสานงานและติดตามการดำเนินงานด้านการบริหาร
ความเสี่ยงในแต่ละหน่วยงาน รวบรวมและจัดส่งข้อมูลความเสี่ยงให้คณะทำงานบริหารความเสี่ยง และสนับสนุนกิจกรรมสร้าง
ความตระหนักด้านความเสี่ยง
แผนการบริหารความเสี่ยง
บริษัทกำหนดแผนการบริหารความเสี่ยงองค์กรให้สอดคล้องกับนโยบายการบริหารความเสี่ยงและการพัฒนากลยุทธ์องค์กร เพื่อให้
การระบุ ประเมิน จัดการ และติดตามความเสี่ยงเป็นไปอย่างเป็นระบบ ครอบคลุม และต่อเนื่องทั่วทั้งองค์กร โดยอ้างอิงแนวทางการบริหาร
ความเสี่ยงองค์กรตามมาตรฐานสากลของ Committee of Sponsoring Organizations of the Tread way Commission (COSO)
(2017 Enterprise Risk Management – Integrated Framework) และกรอบการบริหารความเสี่ยงองค์กรของ EY (EY Enterprise
Risk Management Framework) นำมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับการดำเนินงานของบริษัท
1. การกำหนดกรอบและการเตรียมความพร้อม
พิจารณาวิสัยทัศน์ พันธกิจ เป้าหมาย กลยุทธ์ และปัจจัยแวดล้อมทั้งภายในและภายนอกองค์กร ควบคู่กับการกำหนดเกณฑ์การประเมินความเสี่ยง (Risk Parameter) และตารางระดับความเสี่ยง (Risk Matrix) เป็นมาตรฐานเดียวกันทั่วทั้งองค์กร โดยมีการทบทวนอย่างน้อย
ปีละ 1 ครั้ง
2. ระดับความเสี่ยงที่องค์กรยอมรับได้
กำหนดให้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk Appetite) อยู่ในระดับ ต่ำถึงปานกลาง สำหรับการดำเนินธุรกิจตามปกติ ในกรณีที่
ความเสี่ยงอยู่ในระดับสูงหรือสูงมาก จะต้องกำหนดมาตรการและแผนจัดการเพิ่มเติมเพื่อปรับลดความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่องค์กรยอมรับได้
3. การระบุและประเมินความเสี่ยง
ระบุและประเมินความเสี่ยงในทุกมิติ ครอบคลุมความเสี่ยงทั้ง 6 ด้าน ได้แก่ ด้านกลยุทธ์ ด้านการปฏิบัติงาน ด้านการเงิน ด้านการปฏิบัติตามกฎหมาย ด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล และด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ โดยพิจารณาระดับ
ผลกระทบ (ผลกระทบที่เป็นตัวเงิน และไม่ใช่ตัวเงิน) โอกาสเกิด และความเสี่ยงคงเหลือ พร้อมกำหนดตารางระดับความเสี่ยง (Risk Matrix)
ซึ่งแสดงถึงระดับความรุนแรงของความเสี่ยง เพื่อจัดลำดับความสำคัญและกำหนดแนวทางจัดการที่เหมาะสม โดยกำหนดให้มีการประเมิน ความเสี่ยง 2 ครั้ง/ปี
4. การจัดการความเสี่ยง
บริหารจัดการความเสี่ยงโดยใช้แนวทางยุติ ลด ยอมรับ หรือส่งต่อความเสี่ยง โดยคำนึงถึงความเหมาะสม ความคุ้มค่า และการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ
5. การติดตามผล
ให้ความสำคัญกับการติดตามความเสี่ยงอย่างต่อเนื่องผ่านตัวชี้วัดความเสี่ยงที่สำคัญ (Key Risk Indicators: KRI) และการรายงานผลต่อคณะกรรมการที่เกี่ยวข้องอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงปรับปรุงและพัฒนาเครื่องมือต่าง ๆ ในการควบคุม ติดตามความเสี่ยง อย่างสม่ำเสมอ เช่น Risk Dashboard และ Risk Heat Map เป็นต้น เพื่อให้สามารถเตรียมมาตรการจัดการความเสี่ยงในเชิงรุกได้อย่างเหมาะสม ทันเวลา
6. การพัฒนาวัฒนธรรมความเสี่ยง
ส่งเสริมการสร้างวัฒนธรรมด้านความเสี่ยงในองค์กร ผ่านการสื่อสาร การอบรม และการประเมินผลการปฏิบัติงานตามบทบาทหน้าที่
ความรับผิดชอบที่ได้รับ
กำหนดแนวทางและบูรณาการด้านความเสี่ยงระหว่างหน่วยงาน กำหนดแนวทางการพัฒนาทักษะความรู้ความสามารถ และศักยภาพ
ด้านการบริหารจัดการความเสี่ยงองค์กรให้กับบุคลากรที่เกี่ยวข้อง
ปลูกฝังจิตสำนึกด้านความเสี่ยงแก่พนักงานทุกระดับ และส่งเสริมให้เกิดวัฒนธรรมในการบริหารความเสี่ยง เพื่อให้สามารถจัดการ
ความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิผลในทิศทางเดียวกันทั้งองค์กร พัฒนาคุณค่าร่วมกันให้บรรลุตามเป้าหมายที่องค์กรกำหนด
ยกระดับการสื่อสารความเสี่ยงภายในและภายนอกบริษัท รวมถึงแบ่งปันความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารความเสี่ยงระหว่างหน่วยงาน
จัดให้มีการสื่อสารกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงจัดหาหลักสูตรที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ความรู้กรรมการ ผู้บริหาร ส่งเสริมและให้ความรู้กับพนักงานเพื่อตระหนักถึงความเสี่ยงในทุกมิติดังนี้
1. สื่อสารนโยบายและคู่มือการบริหารความเสี่ยงองค์กร ผ่านช่องทางการสื่อสารภายในของบริษัททุกช่องทาง
2. อบรมให้ความรู้เจ้าของความเสี่ยง (Risk Owner) ผู้ประสานงานด้านการบริหารความเสี่ยง (Risk Champion) และพนักงาน
ที่เกี่ยวข้อง ควบคู่กับการประเมินความเสี่ยงขององค์กร 2 ครั้ง/ปี
3. กำหนดให้มีการทบทวนและประเมินความเสี่ยงด้านการปฏิบัติงานของทุกแผนกเป็นประจำทุกปี ตามแนวทางของระบบ
การจัดการแบบบูรณาการ ด้านคุณภาพ อาชีวอนามัย ความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อม (Integrated Management System)
แผนบริหารความต่อเนื่องของธุรกิจ (Business Continuity Plan: BCP)
บริษัทได้จัดทำแผนบริหารความต่อเนื่องของธุรกิจ (Business Continuity Plan: BCP) เพื่อรองรับเหตุการณ์ที่อาจก่อให้เกิดภาวะวิกฤตหรือการหยุดชะงักของการดำเนินธุรกิจจากปัจจัยภายในและภายนอกองค์กร อาทิ อัคคีภัย อุทกภัย แผ่นดินไหว วาตภัย เหตุการณ์ชุมนุมประท้วงหรือความไม่สงบ โรคระบาด ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม รวมถึงเหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ ห่วงโซ่อุปทาน
การขนส่ง พนักงาน ลูกค้า และผู้มีส่วนได้เสียที่เกี่ยวข้อง
แผนดังกล่าวครอบคลุมการระบุ และจัดลำดับความสำคัญของกิจกรรมทางธุรกิจที่มีความสำคัญ (Critical Business Functions)
การเตรียมความพร้อมด้านทรัพยากร บุคลากร สถานที่ปฏิบัติงานสำรอง ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ และข้อมูลสำคัญ รวมถึงการกำหนดแนวทางการตอบสนองต่อเหตุการณ์ (Emergency Response) การบริหารจัดการเหตุการณ์ในภาวะวิกฤต (Incident Management) และแผนการกอบกู้และฟื้นฟูธุรกิจ (Business Recovery and Resumption) เพื่อให้การดำเนินงานสามารถกลับเข้าสู่ภาวะปกติได้อย่างต่อเนื่องและทันท่วงที
ทั้งนี้ บริษัทได้กำหนดโครงสร้างการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจอย่างชัดเจน โดยมีคณะกรรมการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ และคณะทำงานที่ประกอบด้วยผู้บริหารและผู้แทนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทำหน้าที่กำกับ ดูแล สั่งการ ประสานงาน และรายงานผล
การดำเนินงานตามแผน BCP รวมถึงการสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่เกี่ยวข้องอย่างเหมาะสม
บริษัทมีการทบทวนแผนบริหารความต่อเนื่องของธุรกิจอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง เพื่อให้มั่นใจว่าแผนมีความพร้อมใช้งาน สอดคล้องกับ
สภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่เปลี่ยนแปลงไป และสามารถช่วยบรรเทาผลกระทบจากการหยุดชะงักของการดำเนินธุรกิจให้อยู่ในระดับที่
องค์กรยอมรับได้
ลิงก์เอกสารนโยบาย
https://tmtsteel.co.th/wp-content/uploads/2026/02/Risk-Management-Policy_TH.pdf
เลขหน้าในรายงาน
1
ปัจจัยความเสี่ยง — ภาพรวม
ปัจจัยความเสี่ยง — บทนำ
ปี 2568 บริษัทได้มีการประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญ ที่อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ สถานะการเงิน และผลประกอบการของบริษัท และพัฒนาแนวทางการทำงานเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพภายใต้ความเสี่ยงที่ควบคุมได้อย่างเหมาะสม โดยมีการกำหนด เกณฑ์การประเมินความเสี่ยง (Risk Parameter) ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk Appetite) มีการวิเคราะห์และประเมินความเสี่ยงต่าง ๆ กำหนดดัชนีชี้วัดความเสี่ยงที่สำคัญ (Key Risk Indicator: KRI) รวมถึงการพัฒนาเครื่องมือต่าง ๆ ในการควบคุม ติดตามความเสี่ยง บริหารจัดการ
ความเสี่ยงอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ เช่น Risk Dashboard, Risk Heat Map เป็นต้น เพื่อให้สามารถเตรียมมาตรการจัดการ
ความเสี่ยงในเชิงรุก ได้อย่างเหมาะสม ทันเวลา
ความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
บทนำ
โดยบริษัทได้กำหนด และแบ่งประเภทความเสี่ยงองค์กรเป็น 6 ด้าน เพื่อให้สามารถบริหารจัดการความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
1. ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ (Strategic Risk)
2. ความเสี่ยงด้านการเงิน (Financial Risk)
3. ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบ (Compliance Risk)
4. ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติงาน (Operational Risk)
5. ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG Risk)
6. ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ (Emerging Risk)
ทะเบียนความเสี่ยง
| ชื่อความเสี่ยง | ลักษณะความเสี่ยง | ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น | มาตรการบริหารความเสี่ยง | ปัจจัยความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง |
|---|---|---|---|---|
| ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ | อุตสาหกรรมเหล็กในประเทศไทยต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่มีความซับซ้อน และท้าทายมากขึ้นจากปัจจัยทั้งภายในและภายนอกประเทศ ได้แก่
| การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจในด้านต่าง ๆ ดังกล่าว อาจส่งผลกระทบต่อความสามารถในการแข่งขัน ต้นทุนการผลิต ความสามารถในการกำหนดราคาขาย ความต่อเนื่องของการดำเนินธุรกิจ และความสามารถในการปฏิบัติตามกฎหมาย และกฎระเบียบ ที่เปลี่ยนแปลงไป หากบริษัทไม่สามารถปรับตัวได้อย่างเหมาะสม อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงจากการหยุดชะงักของการดำเนินธุรกิจ (Business Disruption) ที่จะกระทบต่อการเติบโต และความยั่งยืนในระยะยาว | บริษัทให้ความสำคัญกับการติดตาม ประเมิน และพัฒนาแนวทางรองรับการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจอย่างต่อเนื่อง โดยกำหนดหลักเกณฑ์ในการพิจารณาและติดตามความเสี่ยงในประเด็นสำคัญ ดังนี้ 1. ความสามารถในการปรับเปลี่ยนรูปแบบธุรกิจเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้า บริษัทติดตามและประเมินความเสี่ยงจาก
2. ความสามารถในการรองรับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายภาครัฐ ครอบคลุมด้านมาตรฐานสินค้า ความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อม การจัดหาและจัดจำหน่าย ตลอดจนด้านการเงินและภาษี โดยบริษัทประเมินและติดตามความเสี่ยงจาก
3. ความสามารถในการแข่งขันกับคู่แข่งและสินค้าทดแทน บริษัทพิจารณาความเสี่ยงด้าน
4. ความสามารถในการใช้นวัตกรรมเพื่อขับเคลื่อนธุรกิจ บริษัทติดตามความเสี่ยงและพัฒนาศักยภาพด้านนวัตกรรมผ่าน
| 728 · Description: ความผันผวนในอุตสาหกรรมที่ดำเนินธุรกิจอยู่ · Info category: STRATEGIC_RISK · 740 · Description: การขาดแคลนหรือความผันผวนของราคาวัตถุดิบหรือปัจจัยการผลิต · Info category: OPERATIONAL_RISK · 730 · Description: นโยบายของรัฐ · Info category: STRATEGIC_RISK · 764 · Description: ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน / อัตราดอกเบี้ย / อัตราเงินเฟ้อ · Info category: FINANCIAL_RISK · 1714 · Description: การแข่งขัน / การเพิ่มขึ้นของคู่แข่ง / การเข้ามาดำเนินธุรกิจได้โดยง่ายของผู้ค้ารายใหม่ · Info category: STRATEGIC_RISK · 1715 · Description: ความไม่แน่นอนของภาวะเศรษฐกิจ · Info category: STRATEGIC_RISK |
| ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC) | บริษัทมีรายได้จากการจำหน่ายและแปรรูปผลิตภัณฑ์จากเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC) คิดเป็นร้อยละ 80.74 ของรายได้จากการขายทั้งหมดในปี 2568 (ลดลงเล็กน้อยจากร้อยละ 81.48 ในปี 2567) สะท้อนถึงการพึ่งพาวัตถุดิบดังกล่าวในสัดส่วนที่สูง ในด้านการจัดซื้อ บริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากผู้ผลิตภายในประเทศคิดเป็นร้อยละ 88.79 ของยอดซื้อทั้งหมดในปี 2568 (ร้อยละ 83.38 ในปี 2567) ดังนั้น ความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศ ซึ่งแปรผันตามราคาตลาดโลก จึงมีผลโดยตรงต่อต้นทุนการผลิต ราคาสินค้า และการบริหารจัดการสินค้าคงคลังของบริษัท | ความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนอาจส่งผลกระทบต่อโครงสร้างต้นทุน ความสามารถในการกำหนดราคาขาย และอัตรากำไรขั้นต้นของบริษัท โดยในปี 2568 ปัจจัยภายนอกที่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ การทุ่มตลาดของสินค้าส่วนเกินจากประเทศจีน กำลังซื้อ ที่อ่อนแอ และการแข่งขันที่สูงในภาวะตลาดหดตัว ส่งผลให้ราคาขายในตลาดปรับลดลงเร็วกว่าราคาวัตถุดิบ | บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบอย่างเป็นระบบ โดยมีมาตรการสำคัญดังนี้ 1. กำหนดราคาขายโดยมุ่งเน้นการรักษาระดับส่วนต่างกำไร (Margin-based Pricing) 2. ติดตามและประเมินแนวโน้มราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด เพื่อนำมาประกอบการวางแผนด้านการจัดซื้อ 3. บริหารจัดการปริมาณสินค้าคงคลังให้เหมาะสมกับภาวะตลาด โดยคำนึงถึงทั้งต้นทุนและความเพียงพอต่อความต้องการของลูกค้า 4. ปรับแผนการจัดซื้อและการถือครองวัตถุดิบให้สอดคล้องกับราคาตลาด เพื่อลดความเสี่ยงจากต้นทุนที่ไม่สอดคล้องกับสภาวะตลาด | 740 · Description: การขาดแคลนหรือความผันผวนของราคาวัตถุดิบหรือปัจจัยการผลิต · Info category: OPERATIONAL_RISK |
| ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อลูกค้า | ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2568 บริษัทมีลูกหนี้การค้าสุทธิรวม 2,731 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 15.49 ของยอดขาย โดยมีระยะเวลาการเก็บหนี้เฉลี่ย 54 วัน และมีลูกหนี้ที่ยังไม่ครบกำหนดชำระจำนวน 1,999 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 73.18 ของลูกหนี้สุทธิ บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการที่ลูกหนี้การค้าอาจไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกำหนด โดยเฉพาะในกรณีที่ลูกหนี้ประสบปัญหาทางการดำเนินงานหรือสภาพคล่อง | หากลูกหนี้การค้าไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกำหนด อาจส่งผลกระทบต่อผลประกอบการ ฐานะทางการเงิน และกระแสเงินสดของบริษัท รวมถึงอาจกระทบต่อเงินทุนหมุนเวียนและความสามารถในการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง | บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อลูกค้าอย่างรอบคอบ โดยมีมาตรการสำคัญดังนี้ 1. ติดตามและประเมินคุณภาพลูกหนี้อย่างสม่ำเสมอ 2. ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้ที่ไม่มีหลักประกันซึ่งค้างชำระเกิน 180 วัน หรือเมื่อพิจารณาแล้วว่าลูกหนี้มีความเสี่ยง ในการชำระหนี้อย่างแน่นอน ไม่ว่าจะครบกำหนด 180 วันหรือไม่ 3. ประเมินค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญตามมาตรฐานการรายงานทางการเงิน ฉบับที่ 9 (TFRS 9) 4. กำหนดหลักเกณฑ์การให้เครดิตทางการค้าอย่างเข้มงวด โดยจัดให้มีคณะกรรมการสินเชื่อซึ่งประกอบด้วยผู้บริหารจากหลายฝ่าย ร่วมพิจารณาการให้เครดิตแก่ลูกหนี้ 5. ใช้เครื่องมือป้องกันความเสี่ยงทางการเงินและจัดทำกรมธรรม์ประกันความเสี่ยงลูกหนี้ทางการค้า เพื่อจำกัดผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น 6. บริหารฐานลูกหนี้ให้มีการกระจายตัว โดยในปี 2568 บริษัทมีลูกหนี้จำนวนทั้งสิ้น 1,050 ราย และไม่ยึดติดกับลูกหนี้กลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง เป็นหลัก | 767 · Other name: ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อลูกค้า · Description: อื่น ๆ · Info category: FINANCIAL_RISK |
| ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย | ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2568 บริษัทมีหนี้สินจากการกู้ยืมจากสถาบันการเงินรวมทั้งสิ้น 4,371 ล้านบาท โดยแบ่งเป็น หนี้สินระยะสั้น จากสถาบันการเงิน จำนวน 3,870 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 76.74 ของหนี้สินรวม และหนี้สินระยะยาวจากสถาบันการเงิน จำนวน 501 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 9.95 ของหนี้สินรวม หนี้สินระยะสั้นส่วนใหญ่เป็นเงินกู้ในรูปแบบตั๋วสัญญาใช้เงิน สัญญาทรัสต์รีซีท และเลตเตอร์ออฟเครดิต เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการสั่งซื้อสินค้าจากโรงงานผู้ผลิต ซึ่งโดยทั่วไปมีอายุการชำระหนี้ยาวกว่าอายุหนี้ ของลูกหนี้การค้าของบริษัท ส่วนหนี้สินระยะยาวเป็นเงินกู้ที่มีระยะเวลาครบกำหนด 5 ปี สำหรับใช้ในการลงทุนติดตั้งเครื่องจักรที่ช่วยสร้างโอกาสทางธุรกิจใหม่ ๆ การออกแบบ พัฒนา และสร้างเครื่องจักรทุ่นแรงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความปลอดภัยในกระบวนการผลิต และการติดตั้งรถหัวลากไฟฟ้า (EV Tractor) เพื่อใช้ในการขนส่งภายในโรงงาน การติดตั้ง Solar Rooftop เฟสที่ 3 รวมถึงการใช้เป็น เงินทุนหมุนเวียนที่รองรับความผันผวนในตลาดเงิน ดังนั้น บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยในตลาด ซึ่งอาจ ส่งผลต่อต้นทุนทางการเงินโดยรวม | การเปลี่ยนแปลงของภาวะอัตราดอกเบี้ยในตลาดอาจส่งผลให้ค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น และกระทบต่อผลการดำเนินงานและฐานะ ทางการเงินของบริษัท โดยในปี 2568 ค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยคิดเป็นร้อยละ 0.73 ของยอดขาย ลดลงจากร้อยละ 0.96 ในปี 2567 และ ความสามารถในการจ่ายดอกเบี้ย (Interest Coverage Ratio) อยู่ที่ 1.95 เท่า เพิ่มขึ้นจาก 0.68 เท่าในปีก่อน สะท้อนถึงความอ่อนไหว ของผลประกอบการต่อภาวะอัตราดอกเบี้ยในช่วงเวลาดังกล่าว | บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยอย่างรอบคอบ โดยมีมาตรการสำคัญ ดังนี้
| 764 · Description: ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน / อัตราดอกเบี้ย / อัตราเงินเฟ้อ · Info category: FINANCIAL_RISK |
| ความเสี่ยงจากผลกระทบของมาตรการคุ้มครองโรงงานผู้ผลิตในประเทศจากการทุ่มตลาดเหล็ก | ในปี 2568 ภาครัฐยังคงบังคับใช้และติดตามมาตรการทางการค้าเพื่อคุ้มครองอุตสาหกรรมเหล็กในประเทศ ได้แก่ มาตรการตอบโต้ การทุ่มตลาด (Anti-dumping: AD) และมาตรการตอบโต้การหลบเลี่ยงการทุ่มตลาดและการอุดหนุน (Anti-circumvention: AC) สำหรับสินค้าเหล็กจากหลายประเทศ โดยเฉพาะเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนและไม่เป็นม้วน ส่งผลให้ต้นทุนการนำเข้าเหล็กจากบางประเทศสูงขึ้น เมื่อเทียบกับการจัดซื้อจากผู้ผลิตในประเทศ มาตรการดังกล่าวทำให้ความต้องการใช้เหล็กที่ผลิตในประเทศเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันยังมีแรงกดดันจากปริมาณเหล็กนำเข้าที่มีราคาต่ำจากบางประเทศซึ่งยังคงไหลเข้าสู่ตลาด ส่งผลให้ตลาดเหล็กภายในประเทศเผชิญกับความไม่แน่นอน ทั้งด้านราคาและปริมาณวัตถุดิบ บริษัทจึงมีความเสี่ยงด้านการจัดหาวัตถุดิบ หากผู้ผลิตในประเทศไม่สามารถผลิตเหล็กได้ตามคุณสมบัติ หรือปริมาณที่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด | หากเกิดความไม่สมดุลด้านอุปทานจากผลของมาตรการดังกล่าว อาจส่งผลกระทบต่อ
| บริษัทให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงจากผลกระทบของมาตรการทางการค้าอย่างเป็นระบบ โดยมีแนวทางสำคัญ ดังนี้
| 760 · Other name: ความเสี่ยงจากผลกระทบของมาตรการคุ้มครองโรงงานผู้ผลิตในประเทศจากการทุ่มตลาดเหล็ก · Description: อื่น ๆ · Info category: COMPLIANCE_RISK |
| ความเสี่ยงจากการพึ่งพาโรงงานผู้ผลิตวัตถุดิบน้อยราย | ในปี 2568 บริษัทมีการจัดซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC) จากโรงงานผู้ผลิตภายในประเทศ ผู้ค้าภายในประเทศ และผู้ค้า ต่างประเทศ โดยการจัดซื้อจากผู้ผลิตภายในประเทศ ได้แก่ บริษัท สหวิริยาสตีลอินดัสตรี จำกัด (มหาชน) บริษัท จี เจ สตีล จำกัด (มหาชน) และบริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) และอื่น ๆ คิดเป็นมูลค่ารวมร้อยละ 71.19 ของมูลค่าการสั่งซื้อสินค้าทั้งหมด เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 68.99 ในปี 2567 นอกจากนี้ บริษัทมีการจัดซื้อเหล็กโครงสร้างรูปพรรณจากบริษัท เหล็กสยามยามาโตะ จำกัด ซึ่งเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศ คิดเป็นร้อยละ 3.25 ของมูลค่าการสั่งซื้อทั้งหมด เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 2.0 ในปี 2567 จากข้อจำกัดด้านจำนวนผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศซึ่งมีอยู่เพียง 4 ราย ประกอบกับการบังคับใช้มาตรการทางการค้า ได้แก่ มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti-dumping: AD) และมาตรการตอบโต้การหลบเลี่ยงการทุ่มตลาดและการอุดหนุน (Anti-circumvention: AC) ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการนำเข้า ส่งผลให้บริษัท มีความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่ดังกล่าวเป็นสัดส่วนสูง | หากผู้ผลิตรายใดรายหนึ่งไม่สามารถจัดส่งสินค้าได้ตามกำหนด หรือจำเป็นต้องหยุดการผลิตไม่ว่าด้วยเหตุใดก็ตาม อาจส่งผลให้บริษัทประสบปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบในระยะสั้น และไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นมาทดแทนได้อย่างทันท่วงที ซึ่งอาจกระทบต่อ ความต่อเนื่องของการผลิต ความสามารถในการส่งมอบสินค้า ต้นทุนการจัดซื้อ และความเชื่อมั่นของลูกค้า | บริษัทมีนโยบายบริหารความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้ผลิตวัตถุดิบน้อยรายอย่างรอบคอบ โดยมีมาตรการสำคัญ ดังนี้
| 740 · Description: การขาดแคลนหรือความผันผวนของราคาวัตถุดิบหรือปัจจัยการผลิต · Info category: OPERATIONAL_RISK · 735 · Description: การพึ่งพาคู่ค้าหรือตัวแทนจำหน่ายรายใหญ่หรือน้อยราย · Info category: STRATEGIC_RISK |
| ด้านสิ่งแวดล้อม • ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ | บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจทั้งใน เชิงกายภาพและเชิงนโยบาย โดยคณะกรรมการบริษัทได้กำหนดให้มีการบูรณาการประเด็นด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเข้าเป็น ส่วนหนึ่งของกระบวนการบริหารความเสี่ยงองค์กรอย่างเป็นระบบ พร้อมพิจารณาอนุมัติแนวทางการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก และ การทบทวนเป้าหมายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกระยะสั้น (ขอบเขตที่ 1 และ 2) ลงร้อยละ 20 จากปีฐาน (พ.ศ. 2565) ภายในปี พ.ศ. 2573 และเป้าหมายลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกระยะยาว (ขอบเขตที่ 1 และ 2) ภายในปี พ.ศ. 2593 ให้สอดคล้องกับเป้าหมาย Net Zero ของประเทศไทย (NDC 3.0) ภายใต้การกำกับดูแลและติดตามของคณะกรรมการบริษัท ผ่านคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงและพัฒนากลยุทธ์องค์กร และคณะกรรมการบรรษัทภิบาลและความยั่งยืน ทั้งนี้ ผลการดำเนินงานในปี 2568 บริษัทได้เปิดเผยไว้ในส่วน “การขับเคลื่อนธุรกิจเพื่อความยั่งยืน ข้อ 3.3 การจัดการด้านความยั่งยืน ในมิติสิ่งแวดล้อม” | ภัยธรรมชาติและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอาจส่งผลกระทบต่อ
| บริษัทบริหารจัดการความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอย่างเป็นระบบ โดยครอบคลุมทั้งความเสี่ยงเชิงกายภาพ (Physical Risk) และความเสี่ยงช่วงเปลี่ยนผ่าน (Transition Risk) ดังนี้ 1. ความเสี่ยงเชิงกายภาพ (Physical Risk)
2. ความเสี่ยงช่วงเปลี่ยนผ่าน (Transition Risk)
| 750 · Description: การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการเกิดภัยพิบัติ · Info category: OPERATIONAL_RISK · 1717 · Description: ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG) · Info category: STRATEGIC_RISK · 751 · Description: ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม · Info category: OPERATIONAL_RISK · 1719 · Description: การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการเกิดภัยพิบัติ · Info category: STRATEGIC_RISK |
| ด้านสังคม • ความเสี่ยงจากการละเมิดสิทธิมนุษยชน | บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงจากการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่อาจเกิดขึ้นจากกิจกรรมและการดำเนินธุรกิจตลอดห่วงโซ่คุณค่าขององค์กร ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผู้มีส่วนได้เสียที่เกี่ยวข้อง ทั้งพนักงาน คู่ค้า ลูกค้า และชุมชน เพื่อให้มั่นใจว่าการดำเนินธุรกิจเป็นไปตามวัตถุประสงค์และอยู่ภายใต้แนวปฏิบัติที่เคารพสิทธิมนุษยชน บริษัทได้ทบทวนแนวปฏิบัติด้านการตรวจสอบสิทธิมนุษยชนอย่างรอบด้านให้สอดคล้องกับหลักการว่าด้วย การป้องกัน การเคารพ และการเยียวยา (Protect, Respect and Remedy) ตามกรอบของสหประชาชาติ (UNGPs) ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการลดความเสี่ยงด้านสิทธิมนุษยชนจากกิจกรรมการดำเนินงานของบริษัท | หากเกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชน อาจส่งผลกระทบต่อ
| บริษัทกำหนดแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงด้านสิทธิมนุษยชนอย่างเป็นระบบ โดยมีมาตรการสำคัญ ดังนี้
| 1717 · Description: ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG) · Info category: STRATEGIC_RISK · 753 · Description: ผลกระทบด้านสิทธิมนุษยชน · Info category: OPERATIONAL_RISK |
| ด้านบรรษัทภิบาล • ความเสี่ยงจากการไม่ปฏิบัติตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี | บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงจากการไม่ปฏิบัติตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี (บรรษัทภิบาล) ซึ่งอาจเกิดจากการขาดความรู้ ความเข้าใจ หรือการไม่ยึดถือแนวนโยบายด้านบรรษัทภิบาลอย่างสม่ำเสมอ ทั้งในระดับกรรมการ ผู้บริหาร พนักงาน รวมถึงบริษัทย่อย และพันธมิตรทางธุรกิจ ทั้งนี้ เพื่อป้องกันและลดความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทได้ส่งเสริมและสร้างความตระหนักเกี่ยวกับการปฏิบัติตามนโยบายด้านการกำกับดูแลกิจการ จรรยาบรรณธุรกิจ และนโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชันอย่างต่อเนื่อง ผ่านการสื่อสารและการให้ความรู้ ในหลากหลายช่องทาง | หากเกิดการไม่ปฏิบัติตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี (บรรษัทภิบาล) อาจส่งผลกระทบต่อ
| บริษัทกำหนดแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงด้านบรรษัทภิบาลอย่างเป็นระบบ โดยมีมาตรการสำคัญ ดังนี้
| 759 · Description: การกำกับดูแลกิจการ · Info category: COMPLIANCE_RISK · 1717 · Description: ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาล (ESG) · Info category: STRATEGIC_RISK · 754 · Description: การทุจริตคอร์รัปชัน · Info category: OPERATIONAL_RISK |
| ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ | ปัจจุบัน ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ (Emerging Risk) เกิดขึ้นในหลากหลายรูปแบบและมีแนวโน้ม ส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจในวงกว้าง บริษัทให้ความสำคัญกับการติดตาม วิเคราะห์ และประเมินปัจจัยเสี่ยงดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สามารถปรับตัวและเตรียมความพร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางธุรกิจได้อย่างเหมาะสม จากการประเมินและวางแผนการบริหารจัดการความเสี่ยงที่ครอบคลุมทุกด้าน บริษัทสามารถระบุได้ว่า ความเสี่ยงด้านความมั่นคง ปลอดภัยทางไซเบอร์ (Cyber Security) เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรูปแบบการดำเนินธุรกิจในอนาคต อันเนื่องมาจาก การนำเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรมมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาธุรกิจดิจิทัล ตลอดจนการเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันและ การสร้างโอกาสทางธุรกิจในระยะยาว บริษัทมีการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง ทั้งในด้านการบริหารจัดการ การผลิต และการให้บริการลูกค้า ซึ่งทำให้บริษัทเผชิญกับความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ เช่น การโจมตีทางไซเบอร์ การรั่วไหลของข้อมูล การเข้าถึงระบบโดยไม่ได้รับอนุญาต และความเสียหายต่อระบบสารสนเทศ ซึ่งอาจส่งผลต่อความต่อเนื่องของการดำเนินธุรกิจ ความน่าเชื่อถือของข้อมูล และความเชื่อมั่นของผู้มีส่วนได้เสีย | หากเกิดเหตุการณ์ด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ อาจส่งผลกระทบต่อ
| บริษัทกำหนดมาตรการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านความปลอดภัยทางเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างเป็นระบบ ดังนี้
ทั้งนี้ บริษัทจะดำเนินการปรับปรุงและพัฒนาแนวทางบริหารจัดการความเสี่ยงด้านไซเบอร์อย่างต่อเนื่อง และมีการสอบทานการดำเนินงาน ที่เกี่ยวข้องตามแผนการตรวจสอบระบบการควบคุมภายใน เพื่อให้สามารถควบคุม ติดตาม และบริหารจัดการความเสี่ยงดังกล่าวได้อย่างมี ประสิทธิภาพ | 744 · Description: ความปลอดภัยของข้อมูลหรือระบบคอมพิวเตอร์และการโจมตีทางไซเบอร์ · Info category: OPERATIONAL_RISK · 737 · Other name: ความเสี่ยงด้านสภาวะแวดล้อมและภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่เกิดขึ้นใหม่ · Description: อื่น ๆ · Info category: STRATEGIC_RISK |

